Kurnazlık yapmak istedim


Bundan 7-8 sene önce liseyi bitirince ben de diğerleri gibi üniversiteye hazırlanıyordum. Aslında sadece üniversiteye hazırlanır gibi yapıyordum. Ders çalıştığım yoktu. Benim kafamda esnaf olmak vardı o sıralar. Ama ailemin düşüncesi beni okutmaktı. Neticede üniversite sınavını kazanamadım. “Yeniden hazırlanacaksın” dediler. Ben de “babam bana dükkan açsın, ben esnaf olacağım” dedim. Fakat dinlemediler,” ille de üniversiteye gideceksin” dediler. Babamla tartışmıştık. Ben son olarak “İyi o zaman ben de Almanya’ya giderim!” dedim. Aslında blöf yapmıştım. Babam “defol git o zaman” deyince gurur yaptım kapıyı vurdum çıktım.

Evden çıktığımda ne yapacağımı bilmiyordum. Birden  aklıma parlak bir fikir geldi. Sivas’taki uzaktan akrabalara gidebilirdim. Onların evinde telefon falan yoktu. Bir müddet oraya gider, ailemi de acıdan perişan ederim diye düşünüyordum. Şimdi düşünüldüğünce delice ve vicdansızca bir fikirdi. Gece otobüsüne atlayıp memleketim Kayseri’den Sivas’a gittim. Uzaktan akrabam olan İlyas Dayım (Annemin amcasının oğlu, ben dayı derdim)ücra bir köyde oturuyordu. Ertesi akşam oraya vardım ve durumu anlattım. “Babam gili aramayın, sizde olduğumu biliyorlar” diye de yalan söyledim.  Birkaç ay İlyas dayımlarda kaldım. Babama o kadar gıcık olmuştum ki ne kadar kalırsam o kadar çok üzülürler diye seviniyordum.

Sonunda İlyas Dayım “Artık aileni üzme geri dön” dedi. Ben de bir plan yaptım, güya Almanya’ya çalışmaya gitmişim de izine gelmişim gibi yapacaktım. İlyas Dayımın verdiği parayla saçma sapan kıyafetler aldım. Hippi gibi giyindim. Sanki Almanlar hippi gibi giyinirmiş gibi.( Şimdi düşündükçe gülüyorum) Terminalde kardeşlerime Çin malı oyuncaklar aldım. Sanki oyuncakları Almanya’dan almışım gibi yapacaktım.

Eve dönüm planımdaki gibi rol kesmeye başladım. Bir de Almanya şöyle Almanya böyle diyerek palavra sıkıyordum. Fakat ailem gelmeme şaşırmış gibi gözükmüyordu. Bu işte bir terslik var diye düşünürken babam “numarayı bırak artık” dedi. Meğerse İlyas Dayımlara gidişimin ertesi günü İlyas Dayım benim orada olduğumu muhtarın evindeki telefondan haber vermiş. Gün gün ailemle haberleşiyorlarmış. Ailemi üzmeye çalışırken sadece kendime eziyet etmişim.

Daha sonra babam ummadığım bir şey yaptı. “Çok istiyorsan açalım sana bir dükkan, baktık ki olmadı dükkanı kapatır , seni bir yere çırak veririz. Zaten senin okumayacağın anlaşıldı”dedi. Köydeki arazileri satıp bana bir beyaz eşya dükkanı açtılar. Başta bocaladım ama sonra dükkanı işletmeyi başardım.  İnsan bir şeyi azmederse, çok isterse Allah (cc) da muvaffak ediyor.

Bu yazı 1177 kere okundu.
  • Site Yorum

Bir yorum bırak

ibrahim saraçoğlu kürleri evden eve nakliyat Simyacı özet kısa ve öz Hikaye haritası ne demek